kahve sohbetleri

Cahit Zarifoğlu

…

Yanakları, saçları, gözleri yanmış,
Zehirli gaz bombaları
Yılan gibi sokmuş, yalamış gövdelerini
Ağızları, küçücük dilleri yanmış
Bütün Beyrut sapsarı kalmış
Sanki ağlamak imkansız
Başları
Paletlerle ezilmiş babaları,
Yahudi doğramış analarını,
Binlerce çocuk topların, betonların altında.

Beyrut'un gözyaşları şimdi,
Kudüs'ün yanıbaşında,
Müslümanlarsa uzakta,
Sanki başka,
Gelinmez bir dünyada.

...
Beyrut yengeç kıskacında,
Çoğu Müslüman kafir yanında,
Yaslanmış yastıklara sonunu beklerler filmin 

...

Dönüyor burgaç,
Dünya üstten, yanlardan daralıyor.
Ovalardan,
Dar geçitlere sürülen sığırlar gibi,
Bir gün ister istemez,
Karşısında olacaksın kaçtıklarının.


Dua et,
O gün henüz mahşer olmasın...

Bu şiir beni çok etkiliyor aslında epeyce uzun bir şiir ama ben aradan bazı kıtaları yazdım.Üstelik yıllar önce yazılmış olmasına rağmen demekki dünya da değişen bir şey yok.İsrail aynı israil müslümanlar yine aynı müslüman.Film aynı seyirci aynı; bıkmadık demekki aynı filmi seyretmekten...